Laurierkers 'Angustifolia' 100x160x30 cm

De Portugese laurier (Prunus lusitanica 'Angustifolia') staat bekend om zijn glanzende groene bladeren en roze getinte takken. Wanneer de lente aanbreekt, trakteert hij ons op prachtige witte bloemtrossen, die geliefd zijn bij zowel vlinders als bijen. Eenmaal gevestigd, heeft deze laurier een chique voorkomen en vraagt hij weinig onderhoud, deels dankzij zijn tragere groeitempo in vergelijking met de gewone laurierkers.

Voordelen:

• Uniek glanzende bladeren
• Volle, compacte groei
• Altijd groen
• Sterker winterresistent dan veel laurierkerssoorten
• Prettig voor kalkrijke bodems, in tegenstelling tot de laurierkers
• Trekt vlinders, bijen en vogels aan

Waarom is de Portugese laurier zo speciaal? Hoewel de Portugese laurier en de laurierkers (Prunus laurocerasus) verschillende soorten zijn, delen ze veel eigenschappen. Beide bieden een weelderige, altijd groene haag. Wat tuiniers echter vaak aantrekt, is de glans op hun grote bladeren - een zeldzaam kenmerk onder haagplanten. De laurierhaag biedt privacy zonder de stijfheid van andere populaire hagen.

De verschillen tussen deze twee zijn echter cruciaal. De Portugese laurier is bijvoorbeeld toleranter voor verschillende grondtypes en heeft geen problemen met kalkrijke bodems, in tegenstelling tot de laurierkers. Het belangrijkste is dat hij niet houdt van waterlogge bodems.

Het aantrekkelijke uiterlijk van de Portugese laurier zit hem niet alleen in de bladeren. De plant heeft ook sierlijke bloei, aantrekkelijker dan veel laurierkerssoorten. Na de bloei produceert hij bessen die vogels aantrekken. Zijn roze takken voegen eveneens charme toe.

Met een groeisnelheid van 15-30 cm per jaar groeit hij trager dan veel laurierkersen, maar kan toch een hoogte van 5 meter bereiken. Zijn bloesems in het voorjaar verspreiden een aangename geur, wat niet altijd het geval is bij laurierkersen. Al deze kenmerken maken de Portugese laurier een waardevolle toevoeging aan elke tuin.

Door zijn tragere groei kan hij ook formeler worden gesnoeid, hoewel hij nooit zo strak zal zijn als een conifeer. Door hem in augustus te snoeien, behoudt hij deze vorm gedurende de winter.